Het was de eerste keer. De eerste keer dat ik écht voelde: "dit is mijn plaats." De eerste keer dat ik het deed op mijn eigen unieke manier, gewoon, zoals ik ben. PUUR Debbie, hihi. En ik werd gedragen. Ik stapte mijn podium op en kreeg meteen een applaus, net zoals de grote artiesten al een applaus krijgen, nog voor ze iets gedaan hebben. Ik nam mijn tijd, zette me rustig aan die prachtige vleugelpiano en begon te spelen. De allereerste noten waren improvisatie. Dat heb ik b

"Komaan Debbie, doe het nu gewoon..." Als een soort van stemmetje dat me jarenlang achtervolgd heeft en nu gewonnen is. Want ik heb geluisterd. Ik besliste 6 maanden geleden: "ik ga een solo-concert geven". En bam, deze week is het zover. Deze week zit ik daar, aan mijn vleugelpiano, sta ik op dat podium. En ik deel mijn verhaal, voor de eerste keer. Het is niet de eerste keer dat ik eigen muziek speel, maar het is wél de eerste keer dat ik énkel eigen muziek speel. En dat is

De wereld Al het onbekende om ons heen Photo by Elena Jiang  on Unsplash Is het niet raar om je te bedenken dat je in je dag zo veel...